Τα υλικά προστατευτικών κιγκλιδωμάτων αυτοκινητόδρομου κατηγοριοποιούνται σε τέσσερις τύπους με βάση τα σενάρια εφαρμογής και τις απαιτήσεις απόδοσης:
Ατσάλι:
Συνηθισμένος ανθρακούχο χάλυβας (Q235): Αντοχή απόδοσης 235 MPa, απαιτεί γαλβανισμό ή βαφή πούδρας για αντιδιαβρωτική προστασία, διάρκεια ζωής 10-25 χρόνια, χαμηλό κόστος, κατάλληλο για συνηθισμένους αυτοκινητόδρομους.
Χάλυβας υψηλής αντοχής στις καιρικές συνθήκες (Q415NH/Q450NH): Αντοχή απόδοσης 415-700 MPa, δεν απαιτείται γαλβανισμός, ανθεκτικός στην ατμοσφαιρική διάβρωση, διάρκεια ζωής 30-40 χρόνια, μειώνει την κατανάλωση χάλυβα κατά 30%, κατάλληλο για επικίνδυνα τμήματα αυτοκινητοδρόμων.
Κράμα αλουμινίου: Ελαφρύ και αισθητικά ευχάριστο, ισχυρή αντοχή στη διάβρωση, αλλά υψηλότερο κόστος, που χρησιμοποιείται κυρίως σε αστικούς δρόμους ή γραφικές περιοχές.
Σκυρόδεμα: Υψηλή αντοχή, χαμηλό κόστος, αλλά δύσκολο στη συντήρηση, μεγάλη διάρκεια ζωής, κατάλληλο για χώρους εξυπηρέτησης ή διάμεσους ράμπας.
Σύνθετα υλικά (πλαστικό/γυάλινη ίνα): Ελαφρύ, εύκολο στην εγκατάσταση, μέτρια αντοχή στην κρούση, που χρησιμοποιείται σε περιοχές χαμηλού-κίνδυνου, όπως γραφικούς δρόμους.
